MobileMed - Rehabilitacja i fizjoterapia z dojazdem

Wizyty w godzinach : 7:30 - 20:00
Kontakt : + 48 604 999 555

Blog - Lifestyle

Pielęgnacja noworodka – co i jak?

Pielęgnacja noworodka – co i jak?

Pielęgnacja noworodka – co i jak?

Pierwsze tygodnie życia noworodka są niezwykle ważne dla jego rozwoju. Jest to bardzo ważny czas, w którym dopiero wzajemnie się poznajecie. Powinien być spędzony z dala od zgiełku, przede wszystkim w ciszy i spokoju. Jako młoda mama zapewne przejrzałaś już wiele stron, które dotyczyły opiekowania się maleństwem. W tym artykule odpowiem na pytania dotyczące podstawowej pielęgnacji maleństwa.

Kiedy kąpać noworodka i jak często?

Dawniej zalecało się kąpiel dziecka dopiero 2-3 dni po porodzie. Obecnie, jeśli dziecko urodziło się zdrowe, nie ma przeszkód aby swoją pierwszą kąpiel odbyło już następnego dnia. Należy jedynie uważać aby nie zamoczyć gojącego się pępka.

Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Neonatologicznego noworodka należy myć 2-3 razy w tygodniu. Jego skóra jest kilka razy delikatniejsza od skóry starszego dziecka i wrażliwsza na dotyk. Nie wolno używać gąbki, ponieważ zgromadzone na niej bakterie mogą być niebezpieczne dla zdrowia dziecka, lepiej użyć dłoni. Miejsca narażone na podrażnienia, wszystkie fałdki, należy delikatnie umyć, wytrzeć i natłuścić. Po każdej kąpieli należy również umyć główkę i włoski, tym samym środkiem myjącym, co całe ciało. Po miesiącu można już używać specjalnego szamponu dla niemowląt. Po osuszeniu główki niemowlęcia warto wyczesać jego delikatne włoski z użyciem szczotki z delikatnego włosia, ponieważ poprawi to stan ukrwienia skóry oraz wzmocni cebulki włosów.

Jak dbać o skórę noworodka i jakich kosmetyków używać?

Skóra niemowlęcia jest niezwykle wrażliwa na silne środki myjące. Z tego powodu kosmetyki dla niemowlaka powinny być dobierane z rozwagą. Nie należy używać mydeł przeznaczonych dla dorosłych, ponieważ mają one odczyn zasadowy, który działa niekorzystnie na skórę niemowlaka wysuszając ją. Najlepsze będą środki o odczynie neutralnym. Jeśli dziecko ma suchą skórę, należy szukać środków z emolientami, przeznaczonych szczególnie dla niemowląt. Emolienty nie tylko nie wysuszą skóry, ale dodatkowo ją nawilżą. W przypadku suchej skóry u niemowlęcia można zastosować oliwkę dla dzieci. U dzieci czasem występuje tzw. ciemieniucha czyli żółte łuski przypominające łupież, na którą wtarta w nią oliwka również pomaga. Jednak jeśli skóra jest normalna, nie powinno się jej stosować, ponieważ w tym przypadku może podrażniać skórę zapychając ją lub nasilać zmiany łojotokowe.

Po odbytej kąpieli należy delikatnie przemyć dziąsła przy użyciu wilgotnego gazika nałożonego na palec. Przyzwyczai to malucha do późniejszego mycia zębów oraz pozwoli zapobiec powstawaniu stanów zapalnych i późniejszej próchnicy.

Jako, że skóra noworodka jest bardzo wrażliwa, jego pielucha powinna być zmieniana co kilka godzin. Nawet kilkuminutowy kontakt z kałem i moczem jest drażniący dla tak delikatnej skóry i może wywoływać podrażnienia. Jeśli stosujesz pieluchy tzw. pampersy, które wchłaniają wydzieliny, nie używaj dodatkowo kremu na odparzenia – zatka on kanaliki w pieluszce przez co wydzieliny zostaną w niej i będą mieć kontakt ze skórą. W przypadku używania pieluch tetrowych warto jest używać kremu przeciwko odparzeniom.

Przez pierwsze tygodnie życia skóra noworodka jest wrażliwa, podczas krótkich spacerów latem, nie można używać kremów z filtrem, nawet tych mineralnych. O wiele lepszym rozwiązaniem jest położenie dziecka w półcieniu lub cieniu tak, by promienie słoneczne nie drażniły jego skóry. Specjalne kremy na buzie są zalecane w zimie, ponieważ chronią skórę dziecka przed skutkami zimnego powietrza.

Czas spędzony z niemowlęciem w pierwszych chwilach jego pobytu na świecie jest niezwykle ważny, zarówno dla mamy, jak i dla dziecka. Mama musi być nastawiona na pełną dyspozycyjność wobec noworodka i poświęcić mu mnóstwo czasu. Warto wykorzystać ten czas jak najlepiej, ponieważ będzie on miał wpływ na rozwój dziecka w przyszłości.

Zobacz więcej

Jak przygotować się do maratonu?

 

Przebiegnięcie maratonu jest marzeniem wielu ludzi. Po przekroczeniu mety wieńczącej koniec 42 kilometrów 195 metrów możemy z dumą nazwać siebie maratończykami. Jednak przetrwanie kilku godzin biegu jest nie lada wyczynem dla organizmu. Jak się przygotować do tego przedsięwzięcia?

Długi bieg, nawet kilkukilometrowy jest wyzwaniem dla mięśni, które nie są przyzwyczajone do regularnego wysiłku. Organizm osoby, która większość czasu spędza w pracy siedząc, zareaguje inaczej, nawet na kilka kilometrów spokojnego truchtu, niż organizm regularnego biegacza.

Dla osoby, która biega regularnie, rozpoczęcie treningu przygotowującego do maratonu będzie trwało o wiele krócej. Optymalny czas poświęcony na regularne treningi to około 5-6 miesięcy zanim organizm będzie gotowy do podjęcia próby przebiegnięcia 42 km. Samą kondycję organizmu można szybko nadrobić, zajmuje to mniej-więcej 3 miesiące. Wytrzymałość mięśni buduje się latami. Trening do maratonu jest długi i monotonny, należy podejść do niego praktycznie, ponieważ nie da się przeskoczyć pewnych ograniczeń organizmu. Priorytetem powinno być stanie się silnym, szybkim biegaczem, a dopiero później maratończykiem. Należy również pamiętać o odpoczynku pomiędzy treningami, ponieważ każde uderzenie stopą o podłoże powoduje mikrourazy w mięśniach tzw. zakwasy, które potrzebują czasu na regenerację.

Kilka porad dla każdego biegacza:

  1. Regularne biegi budujące wytrzymałość organizmu.
  2. Odpowiednio dobrane buty, wymieniane co 400-500 przebiegniętych kilometrów.
  3. Ochrona skóry przed promieniami UV podczas biegów.
  4. Przewiewny, wygodny strój.
  5. Przerwy między wybieganiami, które pozwolą na regenerację mięśni.

Trening dla osoby zaawansowanej

Optymalny trening odbywa się 3-4 razy w tygodniu i trwa 30 do 60 minut. Można co jakiś czas, raz na 1-2 tygodnie, zdecydować się na długie wybieganie trwające 90-120 minut. Należy jednak potem dać organizmowi czas na regenerację. Nie róbmy gwałtownych, długich treningów, które będą szokiem dla ciała, ponieważ możemy nabawić się trudnej do wyleczenia kontuzji.

Najważniejsze: Buduj swój trening powoli!

Nie staraj się od razu przebieg 20 km. Zwiększaj czas, dystans i tempo stopniowo, o maksymalnie 10% tygodniowo. Pamiętaj o okresach regeneracyjnych.

Zdecyduj się co jakiś czas na długie wybieganie 2,5-3h w ciągłym ruchu, wyćwicz swoje indywidualne tempo, które pozwala Ci na przebiegnięcie długiego dystansu. Zwiększaj je stopniowo aby przyzwyczaić organizm do większego wysiłku. Podczas długich wybiegań nie zapominaj o dostarczeniu organizmowi odpowiedniej ilości wody i węglowodanów. Zanim podejmiesz się maratonu wypróbuj różne opcje dostarczania ich. Jednym z najpopularniejszych sposobów są tzw. żelki, które są łatwe w konsumpcji i szybko dostarczają energii. Znajdź najlepszy sposób dla swojego organizmu na dostarczenie mu energii w trakcie kilkugodzinnego biegu. Przed startem zdecyduj się na odpoczynek. Jeśli jednak nie jesteś w stanie całkiem zrezygnować z wysiłku, biegaj krótkie interwały, po których organizm szybko się regeneruje.

Trening dla osób bez przygotowania

  1. Początkowo trening nie powinien obejmować długich dystansów. Treningi powinny być krótkie ale częste, bez długich interwałów czy wybiegań. Maksymalna ilość przebiegniętego dystansu nie może przekraczać 5-10 kilometrów. Najlepsze dla początkującego biegacza będą ćwiczenia urozmaicone, szybkościowe i techniczne, które pozwolą na rozwój mięśni i polepszenie kondycji.
  2. Kolejnym krokiem są krótkie, regularne starty trwające 70-80 minut obejmujące 10 kilometrów. W trakcie takich ćwiczeń ważne jest znalezienie i utrzymanie tempa, które będzie optymalne do przebiegnięcia całego dystansu.
  3. Następne w kolejności jest zmierzenie się z półmaratonem. W momencie kiedy jesteśmy w stanie bez problemu przebiec 10 km, kolejnym ważnym elementem ciągle jest regularny trening, z kilkoma długimi wybieganiami, 2-4 razy w miesiącu na dystans półmaratonu.
  4. Dopiero po kilku latach regularnego treningu organizm będzie w pełni przygotowany do wprowadzenia cyklu maratońskiego. Około 3 lat zajmuje proces przygotowania wydolności organizmu do ciężkich treningów pozwalających przebiec upragniony maraton.

Bardzo ważne jest aby pamiętać, żeby trening do maratonu był dobrany indywidualnie dla każdego organizmu. Możliwości każdej osoby są inne. Jednej osobie wystarczy rok aby przebieg dystans 42 km, dla drugiej osoby będzie to kilka lat.

Istotne jest przygotowanie organizmu do kilkugodzinnego biegu. Daj sobie kilka dni odpoczynku, a przed startem naładuj organizm węglowodanami. Spokojny oddech i odpowiednia technika to klucz do sukcesu. Pierwsze 20-30 km biegu będzie proste, kolejne kilometry to kwestia głowy. Wszystko siedzi w głowie. Dlatego przygotuj sobie ulubioną muzykę i zaopatrz się w butelkę wody. Po przekroczeniu linii mety będziesz mógł oficjalnie nazwać się maratończykiem. Gratulacje!

Zobacz więcej

Najczęstsze urazy podczas wakacji

Najczęstsze urazy podczas wakacji

Podczas wakacji wyjeżdżamy w różne miejsca: góry, morze, jeziora. Czas, jaki spędzamy na świeżym powietrzu nie ogranicza się jedynie do leżenia w słońcu na plaży czy w cieniu na leżaku. Bardzo często dla zapracowanych osób jest to czas, w którym mogą się rozerwać, wyszaleć. Siedząc przy biurku nie narażamy swojego organizmu na kontuzję tak bardzo, jak podczas wspinaczki po górach czy grze w siatkówkę plażową.

Jakie są zatem najczęstsze urazy i jak ich unikać?

Najczęściej występującym urazem w trakcie wycieczek jest skręcenie kostki. Podczas spaceru po nierównym terenie wystarczy chwila by nieuważnie postawić stopę by nabawić się bólu, odczuwanego jako “rozerwanie się” czegoś w kostce. Uszkodzenie torebki stawowej i więzadeł objawia się szybkim opuchnięciem i pojawieniem krwiaka. Należy jak najszybciej unieruchomić staw elastycznym bandażem i unieść nogę do góry aby uniknąć narastającemu obrzękowi. Równie częste są złamania kości, jednak w tym przypadku samo unieruchomienie nie wystarczy, konieczna jest wizyta u lekarza w celu założenia gipsu.

Kolejnym pojawiającym się urazem są stłuczenia. Podczas wzmożonego ruchu fizycznego organizm jest narażony na silne uderzenia, które skutkują obrzękiem, zasinieniem oraz bólem przy dotyku. Z reguły wystarczają domowe okłady z octu lub specjalne maści, jednak jeśli nie ustąpią, warto wybrać się do lekarza, ponieważ jest to niepokojący objaw. Zwykle stłuczeniu ulegają stawy kolanowe, biodrowe, kostki, nadgarstki lub stawy barkowe.

Oprócz skręceń i stłuczeń, równie często spotykane są zwichnięcia oraz wybicia stawu. Podczas mocnego zamachu w trakcie gry w siatkówkę plażową czy w tenisa występuje szczególne ryzyko uszkodzenia stawów. W przypadku wystąpienia nagłego bólu podczas wykonywania opisanych wyżej czynności należy niezwłocznie zgłosić się do ortopedy w celu zdiagnozowania urazu. W wyniku urazu mogło też dojść do uszczerbku kości, czego nie wolno bagatelizować, ponieważ odłamki kości mogły się przemieścić i uszkodzić narządy wewnętrzne.

Aktywność ruchowa podczas wakacji jest niezmiernie ważna, jednak do wszystkiego należy podchodzić z rozsądkiem. Przed rozpoczęciem wysiłku fizycznego zdecydujmy się na krótką rozgrzewkę, która przygotuje mięśnie na czekającą je aktywność. Po udanej zabawie należy przejść do rozciągania, które pozwoli odpocząć stawom i rozluźni mięśnie oraz zapobiegnie powstawaniu urazów.

*

Szybka pomoc po urazie jest bardzo ważna, dlatego nie zwlekaj z rehabilitacją. Odpowiednio dobrane masaże i ćwiczenia w krótkim czasie pozwolą wrócić do pełnej sprawności po kontuzji. 

Z nami uzyskasz pomoc już następnego dnia od zamówienia spotkania!

W celu zamówienia wizyty skontaktuj się z nami bezpośrednio:

telefonicznie: 544 44 00 00 lub 604 999 555

przez stronę: http://www.mobilemed.pl/kontakt-mobilemed/

Zobacz więcej
Przygotuj się do sezonu narciarskiego

Przygotuj się do sezonu narciarskiego

Wraz z pierwszym śniegiem wiele osób zaczyna przygotowywać się do zimowych wyjazdów w góry. Narty, snowboard, a także trekking cieszą się coraz większą popularnością wśród Polaków. W tym artykule podpowiemy, jak przygotować się do szaleństw na śniegu.

Zobacz więcej
Ćwiczenia w ciąży – które wybrać

Ćwiczenia w ciąży – które wybrać

Ciąża to wyjątkowy czas dla każdej kobiety. W tym okresie należy szczególnie dbać o swoje zdrowie i sprawność fizyczną.  Ćwiczenia w ciąży mogą być formą tej dbałości. Dzięki odpowiednim ćwiczeniom przyszłe mamy mogą zmniejszyć dolegliwości bólowe, poprawić nastrój i lepiej przygotować się do porodu. Trzeba jednak pamiętać, że każdą formę aktywności należy skonsultować z lekarzem prowadzącym.

Zobacz więcej
Elastyczność mięśni – warto o nią zadbać

Elastyczność mięśni – warto o nią zadbać

Elastyczność mięśni to inaczej ich zdolność do rozciągania się. Im bardziej elastyczne są mięśnie tym mamy większy zakres ruchu w naszych stawach. Na przykład, w ekstremalnych przypadkach możemy dotknąć głową do kolan. Zatem, jak ćwiczyć i jak poprawić elastyczność naszych mięśni? Oto kilka zasad.

Zobacz więcej
Guzki Szmorla? To warto wiedzieć!

Guzki Szmorla? To warto wiedzieć!

Statystycznie każdy z nas przynajmniej raz w życiu wykona zdjęcie RTG kręgosłupa lub inne badanie obrazowe szkieletu. W opisie tego zdjęcia lub badania mogą pojawić się rożne “kwiatki” –  jedne z częściej spotykanych to guzki Szmorla lub choroba Scheuermanna. Czym są te zmiany w budowie kręgosłupa? Czy zagrażają naszemu zdrowiU? Czy powodują ból?

Zobacz więcej
Postawa ciała – czy masz jakiś wybór?

Postawa ciała – czy masz jakiś wybór?

Kto z nas nie słyszał od swoich rodziców tych prostych wskazówek: stań prosto, nie garb się, ściągnij łopatki, opuść ramiona w dół? Od pokoleń w taki właśnie sposób rodzice, wychowawcy i dziadkowie dbają o postawę ciała swoich podopiecznych. W świetle dzisiejszej wiedzy jest natomiast kwestia do poważnej dyskusji czy postawa ciała to nasz wybór? Czy suma działających na nas sił zewnętrznych? Czy możemy tak po prostu wybrać sobie, że od dziś stoję prosto? Ten artykuł pokarze Ci jak zacząć myśleć o swoim ciele jako o zintegrowanym mechanizmie.

Zobacz więcej
Dziecko potrzebuje ruchu!

Dziecko potrzebuje ruchu!

Jednym z najbardziej dotkliwych problemów społecznych w historii ludzkości był głód. Do czasów rewolucji przemysłowej i okresu po niej, kiedy to dostęp do żywności stawał się co raz bardziej powszechny. Powszechny do tego stopnia, że w XXIw. zaowocował powstaniem nowego problemu – otyłości, która aktualnie – już w randze problemu globalnego – jest przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) nazywana ogólnoświatową epidemią.

Powyższy cytat zaczerpnęliśmy z artykułu o otyłości zamieszczonego na naszym siostrzanym blogu – Corporate Wellness. Zwraca on uwagę, że choroba (bo śmiało możemy użyć takiego sformułowania w kontekście otyłości) nie dotyczy już tylko słynących ze złej diety Amerykanów ale osiągnęła skalę epidemiologiczną. Niestety, wtargnęła też do Polski. Zatrważające jest to, że otyłość coraz częściej dotyka najmłodszych. Niewłaściwa dieta i brak aktywności fizycznej sprawiają, że już co piąte dziecko w kraju ma nadwagę. Głośno o tym w mediach, głośno w szkole. Ba! O problemie mówi się już w ramach akcji społecznych. (Jesteśmy na bieżąco, bo podróżując komunikacją miejską w stolicy natykamy się co i rusz na kampanię dotyczącą otyłości wśród dzieci.)

Według Gazety Wyborczej polskie dzieci tyją najszybciej w Europie**. Przyczyna tego stanu jest oczywista – coraz mniej się ruszamy, coraz więcej siedzimy. Aktywność fizyczna dzieci maleje – kiedyś po powrocie ze szkoły pociechy biegały po podwórku, teraz czas wolny spędzają przed telewizorem lub komputerem. Według badań osoby w wieku od 8 do 18 lat oglądają telewizję przez około 4 i pół godziny dziennie, a aż ponad 7 i pół godziny dziennie spędzają pochyleni nad wszystkimi nośnikami łącznie (TV, wideo, DVD, komputer i coraz częściej też smartfon).

AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA DZIECI – BENEFITY

A dzieci powinny się przecież przede wszystkim ruszać! Ograniczenie ilości czasu spędzonego w pozycji siedzącej, zapisanie dziecka na zajęcia sportowe lub po prostu wygonienie go na dwór to absolutna konieczność. Aktywność fizyczna dzieci buduje więzi społeczne i ma ogromny wpływ na młody organizm – na jego kondycję, zdrowie fizyczne i psychiczne. Dzieci, które są aktywne, będą miały:

1)            silniejsze mięśnie i kości

2)            szczuplejsze ciało, ponieważ ćwiczenia pomagają kontrolować przyrost tkanki tłuszczowej

3)            mniejsze prawdopodobieństwo nadwagi i związanych z nią powikłań zdrowotnych

4)            mniejsze ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2

5)            niższe ciśnienie krwi i poziom cholesterolu we krwi

6)            lepsze samopoczucie

SKUTKI BRAKU RUCHU

Podstawowym problemem wynikającym z siedzącego trybu życia u młodych ludzi jest, obok otyłości, niewłaściwy rozwój układu mięśniowo-kostnego – schorzenia narządu ruchu, bóle pleców, nóg czy szyi prowadzące do trwałych wad postawy. Jeżeli mają Państwo kłopot z zainteresowaniem potomstwa aktywnością fizyczną, a dziecko narzeka na bóle, które opisaliśmy powyżej, zapraszamy po poradę do fizjoterapeuty. Oceni on postawę dziecka, podpowie jak zacząć leczyć ewentualne wady i jaką aktywność fizyczną wybrać, by nie zaszkodziła, a może i wzbudziła zainteresowanie Państwa pociechy.

Zapisz się na rehabilitację

źródła:

* http://corporate-wellness.pl/medical-wellness-szczegoly-137.html

** http://wyborcza.pl/1,75478,17954018,Co_piate_dziecko_w_wieku_szkolnym_ma_nadwage__Jak.html?disableRedirects=true

Zobacz więcej
Buty a kręgosłup czyli obuj się zdrowo!

Buty a kręgosłup czyli obuj się zdrowo!

Wiele publikowanych przez nas treści wnosi o profilaktyce kręgosłupa – o istocie ergonomii miejsca pracy, o wpływie aktywności fizycznej na właściwą postawę, o masażach zbawiennych dla naszych pleców.

W dzisiejszym artykule poruszamy wątek wpływu obuwia na nasz kręgosłup.

Spędzając większość dnia w pozycji pionowej bardzo obciążamy nasz układ kostny i mięśniowy. Źle dobrane obuwie może prowadzić do zniekształceń stóp takich jak – odciski, haluksy, palec młotkowaty, zespół cieśni kanału stępu czy płaskostopie, a te do problemów z kolanami, biodrami i w końcu z całym kręgosłupem. Odpowiednio dobrane buty są szalenie istotne w przypadku pracy stojącej, chodzącej, dla kobiet chodzących na wysokim obcasie i osób otyłych. Stopy przenoszą cały nasz ciężar i odbierają największe obciążenie. Nacisk w trakcie ruchu ocenia się na poziomie o 50% więcej niż masa naszego ciała.* Zapobiegnijmy zatem uciążliwym dolegliwościom i obujmy się wygodnie i zdrowo.

Obcas

Optymalny obcas naszego obuwia powinien być nie wyższy niż 2-3 cm.

Chodzenie w butach na wysokim obcasie całkowicie zmienia obciążenie stopy, które przy obcasie powyżej 7cm prawie całe przesuwa się z pięty na środek i przód stopy. To idealne warunki dla rozwoju płaskostopia poprzecznego i nieestetycznych haluksów. Dodatkowo wysoki obcas wpływa na cały kręgosłup, powodując skrzywienia w odcinku lędźwiowym (lordozę) i skrzywienia boczne, skoliozę lub zmiany w obrębie miednicy.

Zupełnie płaskie buty to też nie najlepsze rozwiązanie. Stopa zsuwa się w nich do wewnątrz, deformując układ palców i kolan.

Podeszwa

Zwróćmy uwagę na kształt, grubość i materiał podeszwy. Każdy z tych elementów wpływa na sklepienie podłużne i poprzeczne stopy. Podeszwa powinna mieć kształt odpowiadający kształtowi stopy, z odpowiednio grubą, elastyczną podeszwą, która amortyzować będzie kontakt stopy podczas chodzenia po twardym podłożu. Ważna jest też oddychająca, odpowiednio wyprofilowana wkładka – nie za twarda i właściwie rozkładająca ciężar ciała.

Materiał

Najzdrowsze buty to te z naturalnych tworzyw, które zabezpieczają stopę od zewnątrz ale odprowadzają wilgoć i pozwalają jej oddychać.

Rodzaj

Rekomendujemy profesjonalne obuwie sportowe. Takie buty wykorzystywane są w wymagających warunkach ciągłego ruchu i potrzeby absolutnego komfortu. Nad ich jakością pochyla się więc sztab profesjonalistów, co gwarantuje ich najwyższą jakoś i komfort użytkowania.

Buty z wąskimi noskami zgniatają kości i ścięgna stopy, a niekiedy powodują wrastanie paznokci. Dodatkowo wysoki obcas jest niestabilny, przez co zmusza mięśnie nóg i pleców do nadmiernego wysiłku, a kręgosłup do nienaturalnych wygięć.

Balerinki na płaskim obcasie mają zwykle bardzo cienkie podeszwy, które nie amortyzują przy chodzeniu.

Koturny i szczudła sprawiają, że nie czujemy podłoża. W wyniku tego dochodzi do napięć ciała spowodowanych niestabilnością.

Co zrobić, kiedy już boli?

Chodźmy boso! Jak najczęściej. Po domu, po trawie, po pisku. To najbardziej naturalne dla naszych stóp. Korzystajmy z masażerów i wałków z kolcami, które rozmasują obolałe stopy. Dodatkowo, możliwie jak najczęściej zmieniajmy obuwie – ze szpilek na baleriny, z balerin na kapcie itp.

W przypadku przewlekłego, utrzymującego się bólu nie obejdzie się bez konsultacji. Skorzystajmy z profesjonalnej porady fizjoterapeuty. Oceni on stan stopy, stwierdzi przyczynę bólu i zastosuje terapię manualną, która złagodzi uciążliwe dolegliwości. W razie konieczności skieruje na dalsze konsultacje do lekarza specjalisty zajmującego się chorobami stóp.

Zapisz się na rehabilitację

* Foot pain. University of Maryland Medical Center http://www.umm.edu/patiented/articles/what_foot_pain_000061_1.htm

Zobacz więcej