Mobilemed 鈥 rehabilitacja z dojazdem do domu
Wizyty w godzinach: 7:30 - 22:00, Kontakt (8:00 - 20:00): +48 544 440 000
MobileMed - Mobilni rehabilitanci i masa偶y艣ci
Strona g艂贸wnaOfertaRehabilitacjaFizjoterapiaRehabilitacja os贸b starszych

Rehabilitacja os贸b starszych

Rehabilitacja os贸b starszych – rodzaje

CHOROBY ZWYRODNIENIOWE U SENIOR脫W

Choroby zwyrodnieniowe u senior贸w wi膮偶膮 si臋 g艂贸wnie z procesem starzenia si臋 organizmu. Wraz z wiekiem dochodzi do zu偶ywania si臋 tkanek naszego cia艂a w tym tkanki chrz臋stnej. Zmienia si臋 przede wszystkim ilo艣膰 i jako艣膰 chrz膮stki stawowej ze wzgl臋du na to, 偶e jest to jeden z najbardziej pracuj膮cych element贸w cia艂a. Ubytki w chrz膮stce stawowej mog膮 prowadzi膰 do choroby zwyrodnieniowej staw贸w. Szczeg贸lnie nara偶one na choroby zwyrodnieniowe s膮 osoby starsze.

W chorobie zwyrodnieniowej opr贸cz chrz膮stki stawowej, uszkodzeniu ulega tak偶e ko艣膰 pod chrz膮stk膮 stawow膮, torebka stawowa, otaczaj膮ce staw wi臋zad艂a, 艣ci臋gna oraz mi臋艣nie, co w konsekwencji objawia si臋 b贸lem i sztywno艣ci膮 stawu a nast臋pnie jego zniekszta艂ceniem i ograniczeniem ruchomo艣ci.

Choroba atakuje najcz臋艣ciej stawy kolanowe, biodrowe, kr臋gos艂upa, palc贸w r膮k i st贸p, ale mo偶e tak naprawd臋 pojawi膰 si臋 w ka偶dym stawie.

Jest to bardzo bolesna choroba, w kt贸rej pojawiaj膮 si臋 obrz臋ki a nawet upo艣ledzenie ruchomo艣ci staw贸w. Szczeg贸lnie nara偶one s膮 biodra i kolana, poniewa偶 to one nosz膮 najwi臋kszy ci臋偶ar naszego cia艂a. Opr贸cz wieku pacjenta wp艂yw ma r贸wnie偶 niezdrowy tryb 偶ycia, brak aktywno艣ci fizycznej, a przede wszystkim nadwaga i oty艂o艣膰 s膮 g艂贸wnymi przyczynami wyst膮pienia schorzenia.

Terapia farmakologiczna jest tak偶e 艂膮czona z rehabilitacj膮 i fizjoterapi膮 aby u艣mierzy膰 b贸l, a tak偶e nie dopu艣ci膰 do zaniku mi臋艣ni. Dzi臋ki rehabilitacji tkanki s膮 bardziej od偶ywione i ukrwione. 膯wiczenia pod okiem fizjoterapeuty pomog膮 rozlu藕ni膰 napi臋te mi臋艣nie i wzmocni膰 te os艂abione, a tak偶e przywr贸c膮 r贸wnowag臋 napi臋膰 i wsp贸艂prac臋 mi臋艣ni. Zwyrodnienie staw贸w leczy si臋 w sytuacji, gdy pojawi si臋 b贸l. Stosuje si臋 odpowiednie preparaty w postaci 偶elu do stosowania miejscowego, kt贸re maj膮 dzia艂anie przeciwb贸lowe i przeciwzapalne.

 

REHABILITACJA POURAZOWA

Rehabilitacja pourazowa ma za zadanie przywr贸ci膰 pe艂n膮 sprawno艣膰 organizmu. Fizjoterapeuta bierze pod uwag臋 przebyte urazy i na ich podstawie ustala terapie i 膰wiczenia, kt贸re pomog膮 wr贸ci膰 do funkcjonowania w 偶yciu codziennym. Rehabilitacja pourazowa oddzia艂uje zar贸wno na funkcjonowanie fizyczne jak i psychiczne, aby zadzia艂a膰 poprawnie powinna by膰 powszechna i kompleksowa. Wcze艣niej rozpocz臋ta szybko da pozytywne wyniki.

Po zako艅czeniu leczenia na oddziale urazowym lub intensywnej terapii rehabilitacj臋 rozpoczyna si臋 wcze艣nie, ma ona wtedy g艂贸wnie zadanie profilaktyczne. P贸藕niej zaczyna si臋 rehabilitacja specjalistyczna, a po niej konieczna jest rehabilitacja p贸藕na, kt贸r膮 przeprowadza si臋 w domu osoby starszej. Szczeg贸lnie wa偶ne jest aby unikn膮膰 niepe艂nosprawno艣ci lub aby nie pog艂臋bi膰 ju偶 istniej膮cej.

Uraz mo偶e powodowa膰 dysfunkcje narz膮du. Z tego powodu leczenie, kt贸re uwzgl臋dni rehabilitacj臋 jest koniecznie i dzi臋ki niemu mo偶na szybko wycofa膰 tworz膮ce si臋 zmiany i umo偶liwi膰 powr贸t do pe艂nej sprawno艣ci. W niekt贸rych przypadka urazy pozostawiaj膮 trwa艂e ubytki w strukturze i funkcjonowaniu cia艂a. Celami rehabilitacji pourazowej s膮 przede wszystkim poprawa og贸lnej wydolno艣ci organizmu, tolerancji na wysi艂ek i pomoc w poprawie do mo偶liwie jak najbardziej pe艂nej sprawno艣ci.

Urazy w jakich potrzebna i zalecana jest rehabilitacja pourazowa:

  • urazy uszkodzenia m贸zgowia,
  • urazy kr臋gos艂upa,
  • z艂amania ko艣ci,
  • urazy wi臋zad艂owe,
  • urazy przewlek艂e,
  • uszkodzenia narz膮d贸w klatki piersiowej i jamy brzusznej,
  • urazy wielomiejscowe, mnogie i wielonarz膮dowe.

Wiele uraz贸w, szczeg贸lnie z艂ama艅 ko艣ci, jest zwi膮zane z osteoporoz膮, bardziej nara偶one s膮 na nie kobiety. Podesz艂y wiek jest jedn膮 z g艂贸wnych przyczyn wyst膮pienia uraz贸w. Ma na nie wp艂yw wiele chor贸b wieku podesz艂ego, wspomniana ju偶 wcze艣niej osteoporoza, za膰ma, zaburzenia neurologiczne. Chor贸b przybywa z wiekiem, poniewa偶 wyst臋puje spadek rezerw czynno艣ciowych organizmu, ko艣ci staj膮 si臋 bardziej kruche, dochodzi do og贸lnego zu偶ycia organizmu.

 

Z艁AMANIE SZYJKI KO艢CI UDOWEJ

Z艂amania u os贸b starszych najcz臋艣ciej s膮 spowodowane upadkiem. Ze wzgl臋du na kruchy ko艣ciec, osoby w podesz艂ym wieku s膮 szczeg贸lnie nara偶one na z艂amania, ko艣ci wolniej si臋 zrastaj膮 co niesie za sob膮 ryzyko powik艂a艅. Zagro偶enia wynikaj膮 z rozleg艂o艣ci urazu i d艂ugotrwa艂ego unieruchomienia wynikaj膮cego z posiadania kruchych, trudno zrastaj膮cych si臋 ko艣ci.

W przypadku z艂amania szyjki ko艣ci udowej mo偶e doj艣膰 do zniekszta艂cenia stawu biodrowego, co mo偶e powodowa膰 zaburzenia chodu lub ca艂kowicie uniemo偶liwi膰 poruszanie si臋. Poniewa偶 proces gojenia si臋 jest d艂ugi, cz臋sto nie udaje si臋 odzyska膰 ca艂kowitej sprawno艣ci.

Najcz臋stszymi przyczynami z艂amania szyjki ko艣ci udowej u os贸b starszych jest osteoporoza czyli proces demineralizacji ko艣ci, nowotwory ko艣ci lub wrodzona 艂amliwo艣膰 ko艣ci. Wp艂yw na os艂abienie ko艣ci i spowodowanie uraz贸w maj膮 tak偶e zaburzenia w obr臋bie gospodarki hormonalnej, przyjmowanie lek贸w sterydowych a tak偶e nieprawid艂owe od偶ywianie si臋 i brak aktywno艣ci fizycznej.

B贸l spowodowany z艂amaniem szyjki ko艣ci udowej ma tendencj臋 do promieniowania do pachwiny, uda, a w niekt贸rych przypadkach nawet do kolana. Du偶ym wyzwaniem jest tak偶e d艂ugotrwa艂e unieruchomienie, poniewa偶 poprzez zmniejszon膮 krzepliwo艣膰 krwi mo偶e doj艣膰 do pojawienia si臋 zakrzep贸w, kt贸re utrudniaj膮 przep艂yw krwi w naczyniach krwiono艣nych.

Najcz臋艣ciej podejmowanym leczeniem jest leczenie chirurgiczne. Pozwala ono na szybk膮 pionizacj臋 pacjenta, co z kolei pozwala na szybsze rozpocz臋cie rehabilitacji. Rehabilitacja po z艂amaniu szyjki ko艣ci udowej polega g艂贸wnie na 膰wiczeniach izometrycznych mi臋艣ni po艣ladkowych i mi臋艣nia czworog艂owego uda. Dodatkowo wykonuje si臋 膰wiczenia oddechowe i przeciwzakrzepowe. W drugiej dobie po zabiegu do pionizacji pacjenta wykorzystuje si臋 balkonik lub kule. P贸藕niej wdra偶ane s膮 膰wiczenia, kt贸re pomagaj膮 w odci膮偶eniu stawu biodrowego np. zginanie ko艅czyny w kolanie, unoszenie jej do g贸ry, odwodzenie prostej ko艅czyny po materacu. Ca艂y proces rehabilitacji ma na celu wzrost si艂y mi臋艣niowej i odzyskanie pe艂nego zakresu ruchu, a w konsekwencji odzyskania zdolno艣ci samodzielnego poruszania si臋.

 

STAN PO ENDOPROTEZOPLASTYCE U SENIOR脫W

G艂贸wnym celem rehabilitacji po endoprotezoplastyce u senior贸w jest ochrona przed przemieszczeniem si臋 implantu, wzmocnienie si艂y i napi臋cia nerwowego, a przede wszystkim uzyskanie bezbolesnego zakresu ruchomo艣ci.

Endoprotezoplastyka to zabieg polegaj膮cy na zast膮pienie stawu elementami sztucznymi (protez膮). Tkanki zostaj膮 przeci臋te, a zniszczone elementy ko艣ci oczyszczone lub usuni臋te. Implanty 鈥瀗owego stawu鈥 s膮 mocowane do ko艣ci i prawid艂owo centrowane. Lekarz zamyka po kolei wszystkie tkanki, a nast臋pnie pacjent rozpoczyna okres rekonwalescencji.

Decyzj臋 o rozpocz臋ciu rehabilitacji podejmuje lekarz operuj膮cy. Okre艣la on czas i mo偶liwe obci膮偶enie operowanego stawu. Rehabilitacja dobierana jest indywidualnie i bierze si臋 pod uwag臋 czynniki takie jak wiek, stan po operacji oraz potrzeby organizmu.

Na pocz膮tku rehabilitacja opiera si臋 g艂贸wnie na zmniejszeniu b贸lu i odzyskaniu mobilno艣ci w zoperowanym stawie, poprawie elastyczno艣ci tkanek oraz odbudowaniu si艂y mi臋艣niowej. Fizjoterapeuta uczy pacjenta jak funkcjonowa膰 po operacji tak, by chroni膰 operowany staw przed zwichni臋ciem oraz jak prawid艂owo wykonywa膰 codzienne czynno艣ci. U pacjent贸w w podesz艂ym wieku rehabilitacja ma prowadzi膰 do pionizacji. Osoby starsze s膮 szczeg贸lnie nara偶one na ubytki w stawach i ko艣ciach, dlatego cz臋艣ciej przeprowadza si臋 u nich operacje wstawienia endoprotezy.

 

Stosuje si臋 tak偶e terapi臋 przeciwb贸low膮, kt贸ra opiera si臋 na wykonywaniu delikatnego masa偶u, krioterapii lub specjalnych plastr贸w Kinesiology Tape tak, aby wspomaga艂y wch艂anianie obrz臋ku po operacji.

Kilka tygodni po operacji, rehabilitacja skupia si臋 g艂贸wnie na uzyskaniu mo偶liwie pe艂nej mobilno艣ci, stabilno艣ci i kontroli nad zoperowanym stawem.

Stawy, na kt贸rych najcz臋艣ciej wykonuje si臋 zabieg wszczepienia endoprotezy to stawy najbardziej nara偶one na urazy: biodrowy, kolanowy i 艂okciowy.

 

TRENING CZYNNO艢CI DNIA CODZIENNEGO

Trening czynno艣ci dnia codziennego powinien wp艂ywa膰 na popraw臋 motoryki u osoby 膰wicz膮cej. Ten rodzaj treningu ma szerokie zastosowanie w rehabilitacji. Jest szczeg贸lnie polecany osobom po urazach, udarach i osobom starszym, u kt贸rych wraz z wiekiem naturalnie nast臋puje spadek motoryczno艣ci i mo偶liwo艣ci wykonywania niekt贸rych ruch贸w.

Ruchy podczas 膰wicze艅 s膮 wzorowane na ruchach, kt贸re ka偶dy musi wykonywa膰 podczas codziennych czynno艣ci. Osoba rehabilitowana wykonuje takie 膰wiczenia, kt贸re w bezpo艣redni spos贸b prze艂o偶膮 si臋 na jako艣膰 偶ycia codziennego. 膯wiczenia optymalizuj膮 ruch i pomagaj膮 unikn膮膰 uraz贸w w przysz艂o艣ci.

Trening czynno艣ci dnia codziennego rozpoczyna si臋 od 膰wicze艅 z ci臋偶arem w艂asnego cia艂a, czerpie te偶 z jogi i nauki prawid艂owego rozci膮gania. 膯wiczenia s膮 dobierane indywidualnie przez fizjoterapeut臋 w taki spos贸b, aby unika膰 przeci膮偶e艅 i wspom贸c wykonywanie motorycznych czynno艣ci dnia codziennego.

 

NAUKA CHODU DLA SENIOR脫W

Ma na celu nauk臋 podstawowej czynno艣ci 偶yciowej jak膮 jest ch贸d, a tak偶e przywr贸cenie funkcji sprawnego przemieszczania si臋. Jako艣膰 chodu jak膮 mo偶na uzyska膰 jest zale偶na od mo偶liwo艣ci i stanu pacjenta.

Nauka chodu jest przeznaczona g艂贸wnie dla os贸b starszych z niedow艂adami lub pora偶eniem ko艅czyn dolnych, po d艂ugotrwa艂ym unieruchomieniu w 艂贸偶ku, po amputacjach lub po przej艣ciowej utracie funkcji chodu spowodowanej np. z艂amaniem.

Nauka chodu jest podzielona na kilka etap贸w.

W pierwszym etapie terapia zak艂ada pionizacj臋 i 膰wiczenia w pozycjach niskich czyli tak偶e w obr臋bie 艂贸偶ka. 膯wiczenia te maj膮 na celu zapobiega膰 skutkom choroby i przygotowa膰 do chodzenia. Wzmacniaj膮 mi臋艣nie odpowiedzialne za utrzymanie pionowej postawy cia艂a i poruszanie ko艅czynami dolnymi.

W etapie w艂a艣ciwej nauki chodzenia wykonuje si臋 r贸偶ne 膰wiczenia w zale偶no艣ci od stanu pacjent贸w. Na pocz膮tku rehabilitant bada stan pacjenta, kt贸ry ma za zadanie wykona膰 ruch ko艅czyn膮 doln膮 w r贸偶nych kierunkach, obci膮偶a膰 na przemian jedn膮 i drug膮 nog臋, a nast臋pnie wykona膰 ch贸d w miejscu. Pozwala to okre艣li膰 stan pacjenta i dostosowa膰 膰wiczenia.

Na pocz膮tku stosuje si臋 punkty podparcia aby roz艂o偶y膰 ci臋偶ar cia艂a. W tym celu u偶ywa si臋 np. kul. Elementem nauki chodzenia jest r贸wnie偶 nauka upadania i podnoszenia si臋 z upadku. W momencie gdy pacjent potrafi ju偶 samodzielnie chodzi膰, doskonali si臋 jego ch贸d aby poprawi膰 og贸ln膮 wydolno艣膰 organizmu i wyeliminowa膰 b艂臋dy.

 

NEUROMOBILIZACJA OS脫B STARSZYCH

Neuromobilizacja jest metod膮 fizjoterapeutyczn膮 skupion膮 na tkankach mi臋kkich: tkance nerwowej o艣rodkowego i obwodowego uk艂adu nerwowego oraz na mi臋艣niach i narz膮dach wewn臋trznych.

Prawid艂owe dzia艂anie tkanki nerwowej warunkuje poprawn膮 funkcj臋 wszystkich unerwionych tkanek czyli mi臋艣ni, narz膮d贸w wewn臋trznych, uk艂adu immunologicznego i dokrewnego.

Neuromobilizacja polega na terapii manualnej uk艂adu nerwowego dzia艂aj膮c bezpo艣rednio na uk艂ad nerwowy. Przed rozpocz臋ciem terapii diagnozuje si臋 jak silne s膮 zaburzenia w uk艂adzie nerwowym, aby m贸c dobra膰 odpowiedni膮 technik臋 neuromobilizacji. Fizjoterapeuta bada czucie powierzchniowe i g艂臋bokie, odruchy mi臋艣niowe oraz wykonuje testy napi臋ciowe i ruchomo艣ciowe aby pozna膰 przyczyn臋 zaburzenia przewodnictwa.

Celem terapii jest likwidacja zaburze艅 tkanek nerwowych i ich przesuwalno艣ci, zmniejszenie napi臋cia tkanek, zlikwidowanie dolegliwo艣ci b贸lowych, usprawnienie mechanizm贸w obronnych i naprawczych oraz odblokowanie uk艂adu nerwowego. Najwa偶niejszym celem neuromobilizacji jest usprawnienie organizmu.

Terapia neuromobilizacji jest szczeg贸lnie polecana osobom z dolegliwo艣ciami b贸lowymi, ostrymi stanami zapalnymi, zaburzeniami mi臋艣ni, dolegliwo艣ciami narz膮d贸w jamy brzusznej i osobom z ograniczon膮 ruchomo艣ci膮 w stawach.

Neuromobilizacja poddaje si臋 nerwy obwodowe ko艅czyn g贸rnych i dolnych, nerwy zaopatruj膮ce poszczeg贸lne mi臋艣nie, kana艂 kr臋gowy na ka偶dym poziomie kr臋gos艂upa, nerwy czaszkowe i rdzeniowe, sploty nerwowe i nerwy zaopatruj膮ce narz膮dy wewn臋trzne.

Aby terapia dawa艂a jak najlepsze efekty, fizjoterapeuta pokazuje pacjentowi 膰wiczenia, kt贸re potem mo偶e on wykonywa膰 samodzielnie w domu. Terapia powinna by膰 zastosowana na wczesnych etapach choroby dzi臋ki czemu mo偶e zapobiec nieodwracalnym zmianom morfologicznym w organizmie.

Facebook
LinkedIn
Instagram
error: Tre艣膰 jest chroniona !!