Tendinopatia czyli co? Choroba ścięgna, a właściwie włókien budujących ścięgno i miejsca przyczepu tegoż do kości. Niestety wciąż jest wiele rzeczy których medycyna nie wie o tendinopatii. Jednak są pewne prawdy, które powinniście znać jako pacjent borykający się z tym schorzeniem.

1) Tendinopatia - stan ścięgna nie poprawia się wraz z odpoczynkiem - ból może się uspokoić, ale powrót do aktywności jest często bolesny, ponieważ odpoczynek sam w sobie nie zwiększa tolerancji ścięgna na obciążenia.

2) Chociaż istnieją pewne czynniki biochemiczne i komórki zaangażowane w proces zapalny także w tendinopatii, to najnowsze badania wykazały, że choroba ta nie jest klasyczną reakcją zapalną. Środki przeciwzapalne mogą pomóc, jeśli masz bardzo wysoki poziom bólu, ale nie jest jasne, jaki wpływ mają na komórki i samą patologię. 3) Tendinopatia może być spowodowana wieloma różnymi czynnikami. Głównym czynnikiem powodującym ból jest nagła, niekontrolowana aktywność albo ta która wymaga od ścięgna dużej aktywności i pracy jak chodzenie, bieganie czy skakanie. Niektóre osoby są predysponowane ze względu na biomechanikę w której pracuje ich układ ruchu - na przykład słabą zdolność mięśniową lub wytrzymałość, lub czynniki środowiskowe na których modyfikację nie mamy wpływu. Należą do nich:

• wiek,
• menopauza,
• podwyższony poziom cholesterolu,
• zwiększona podatność na ból.

Ważne aby pamiętać, że u osób z predyspozycją do rozwoju tendinopatii ból może pojawić się  nawet z subtelnymi zmianami w swojej aktywności.

4) Badania pokazują, że ćwiczenia są najskuteczniejszym sposobem leczenia tendinopatii - ścięgna muszą być obciążane stopniowo, aby mogły rozwinąć większą tolerancję na obciążenia, które dana osoba musi znosić w codziennym życiu. W znacznej większości przypadków (ale nie wszystkich) tendinopatia nie poprawi się bez tego istotnego bodźca obciążenia, który może być dostarczony tylko podczas ćwiczeń.

5) Modyfikowanie obciążenia jest ważne przy ostrym bólu ścięgien. Często wiąże się to z redukcją (przynajmniej w krótkoterminowym okresie ) obciążenia ścięgien - czyli brakiem ruchu. 6) Patologia obrazowania NIE równa się bólowi - co więcej, patologia jest powszechna u osób bez bólu. Ponadto, jeśli powiedziano Ci, że masz "poważną patologię", a nawet "zły obraz", NIE oznacza to, że nie osiągniesz lepszych rezultatów ani nie uzyskasz gorszego wyniku. Co więcej, wiemy, że nawet w przypadku najlepszej terapii (ćwiczenia, zastrzyki itp.) patologia w większości przypadków nie ulegnie odwróceniu. Dlatego większość zabiegów jest ukierunkowana na poprawę bólu i funkcji, a nie na gojenie tkanek, chociaż wciąż jest to rozważane. 7) Tendinopatia rzadko poprawia się w dłuższym okresie czasu tylko dzięki biernym zabiegom, takim jak masaż, terapia ultradźwiękowa, zastrzyki, terapia falami uderzeniowymi itd. Ćwiczenia są często istotnym składnikiem, a pasywne terapie są dodatkami. W szczególności należy unikać wielokrotnych iniekcji, ponieważ często wiąże się to z gorszym wynikiem leczenia. 8) Ćwiczenia muszą być zindywidualizowane. Jest to oparte na indywidualnej lokalizacji bólu i zaburzonych funkcji motorycznych. Należy stopniowo zwiększać obciążenie, aby umożliwić przywrócenie funkcji ale przy jednoczesnym respektowaniu progu bólu. 9) Tendinopatia niestety reaguje bardzo powoli na ćwiczenia. Musisz mieć cierpliwość, upewnić się, że ćwiczenia są prawidłowe, a najlepiej ćwiczyć pod okiem fizjoterapeuty. Warto też spróbować oprzeć się pokusie akceptowania "skrótów", takich jak zastrzyki i zabiegi chirurgiczne. Często nie ma drogi na skróty. Należy pamiętać, że są to zasady ogólne i istnieją przypadki, w których środki wspomagające, w tym zastrzyki i zabiegi chirurgiczne są bardzo odpowiednie w leczeniu tendinopatii.